Kulturoverdose

Eg har vore særs kulturell dei siste dagane. Då eg er heime på den "sommarlege" øya, er det stor sjans for å oppleve noko.

Det fyrste eg opplevde var å gå meg vill på Goddo i lag med Monica torsdag kveld. Det er kanskje litt hardt å seie at me hadde gått oss vill, men me kom i alle høve ikkje ut på vegen der me hadde tenkt på trass av at Bømlo kommune lokkar med godt merka turløyper. Me kom plutseleg attende til plassar me hadde vore før (ergo; me gjekk i ring), så det enda med at me måtte gå tilbake og ut stien me kom frå. Herleg. Turen vart både lengre og lenger enn me hadde tenkt, men det var no ein gild tur likevel.

På fredag bar det rett til Melkevikfestivalen etter jobb. Eg hadde med meg Anna Kristin, og på Kanalen møtte me både Øyvind, Bernten, Vegar, eit syskenbarn av Vegar, Agnete, Marit Johanne med fleire.

Det heile byrja med Astrid Kloster (vokalist i Aftenlandet) som hadde minnekonsert for Kenneth Sivertsen. Ein fin konsert. Det gjorde seg at Jan Ingvar Toft var gjestevokalist.

Så kom det nokre som kalla seg Malt og bråka noko helselaust. I byrjinga hadde me mykje moro med å imitere "Jazzhjørna" og kalle det veldig eksperimentell jazz som ikkje var jazz. Då vokalisten byrja å "synge," hadde me lyst å be dei skru ned litt slik at me kunne høyre dei me snakka med. Det var ikkje heilt vår stil for å seie det slik.

Diverre spelte Toften på den litle scenen, så me fekk faktisk ikkje plass til å sjå på han. Det fekk vere med det me høyrte på Kloster, så me tvihaldt på bordet vårt som sto inni teltet, sjølv om det ikkje regna! Jippi!

Då det var klart for Brynjar Stautland med band, måtte me fint reise oss. Då kom det nemleg nokre og knabba bordet på ein serdeles frekk måte. Det gjorde ikkje så mykje, for me koste oss med rulle-r og med brødremusikk sidan eg og Agnete hadde brødre med i bandet. Det tok heilt av då Bømlasongen kom - treng eg seia meir enn: "Me har bedehus og blåkors og Moster Amfi, so kulturhus og flyplass da drite me i. Kunst og kultur da har me i blo,' so lengje ferjo går so klara me oss me ho"

Etter Brynjar var det Møllo Blues Band. Det var rett og slett genialt! Her fekk me gode, gamle klassikarar som "You can leave your hat on," "I feel good" og ikkje minst "Mustang Sally" og det var gildt som berre det. Sigurd Sele var i kjempeslag, og begge Frodane spela så klart òg. Det var så moro og det kribla noko heise i danseføtene mine. Då ynskja eg meg sterkt ein BSI-gut å danse med! AAA! Jaja. Kjekt var det uansett!

På laurdag var eg og Mamma på Espevær på Sisselkonsert. Mamma vart litt smigra då ho til lokalavisa hadde sagt at det ho hugsa frå sist gong ho var på Bømlo, var at ho budde hjå nokre veldig trivelege folk. Det var faktisk oss! Kor triveleg eg var er vel eit spørsmål, då eg berre var nokre få månadar gamal, men me har i alle fall bilete av at ho held meg på fonget. Jepp. Så då måtte me nesten reise ut for å høyre på. Det var kanskje ikkje den mest fantastiske konserten eg har vore på, for det vart ganske keisamt til tider, men det var kjekt å høyre dei gode, gamle slagarane. Forresten så fekk eg særs lyst til å danse her òg. Det var faktisk ei heil flytebrygge som eg såg føre meg hadde vore genial til eit slikt formål. Diverre var det ikkje nokon å danse med her heller... Konserten vart avslutta med titanicnynninga hennar som ho blanda inn i ei salme, noko som var veldig fint og eit absolutt høgdepunkt denne kvelden. Andre fine opplevingar var "Sukiaki" (som eg ikkje veit om eg skriv rett) og voggevisa "Sarah's song."

I dag har me hatt besøk av Vebjørn, Frode og Elisabeth, og Vebjørn fekk sitje ved middagsbordet for fyrste gong. Han er så søt!

No skulle eg eigentleg ha gått på tur på Siggjo, men det regnar trollkjerringar ute, så eg trur eg drøyar det litt.

Have fun, go mad!

Sommar og øybuar

No er eg altså heime på Bømlo for å yte ein innsats for litt cash. Og her snakkar me ikkje Johnny altså! Når eg ikkje jobbe, går eg mykje ute i skauen. Eg tok faktisk knekken på pappa på søndag. Han vrikka likegodt foten sin på veg ned frå Varafjedlet. Så no ligg han for det meste i ro, då ankelen fekk seg ein trøkk. Ups. Det høyrer med til historia at me gjekk opp på Grimsfjedlet etter at han skada seg, noko som er nesten like tøft som å danse resten av kvelden... Elles så har eg no vore på diverse turar åleine. Det er fint.

I går var det jentekveld hjå Katrine, noko som var ein slager. Eg åt til eg hadde vondt i magen, så det var garantert ein fin kveld. Koseleg var det òg! Eg, Katrine, Elisabeth S, Hilde Marie og Anita nytta kvelden optimalt. Jamvel Elisabeth Ø stakk innom utpå kvelden, noko som var til stor glede for alle dei kjekke jentene.

Forrige veke var eg i Bø i Telemark på leir. Juhuu! Det var moro, det. Solbjørg og Magnar inviterte meg til å vera med dei som leiar og instruktør i den nystarta aktiviteten deira; boogie woogie. Så slik gjekk det. Eg reiste på tur med ikkje mindre enn tre Myrtveitar og det var ei triveleg oppleving. Ungdommane var kjempegreie, og me hadde det veldig løye. Boogiejentene (og -guten) vart ganske flinke til å berre ha dansa i tre dagar! Møta var fine og var eit herleg avbrekk der ein til og med fekk moglegheit for å syngje litt. Nice - kva meir kan ein ynskje seg? Eg møtte mange trivelege folk og eg kom faktisk heim med eit kvitsundhandkle (ein vidaregåande skule)! Så no er eg spent på når dei (Kvitsundfolket) legg ut video frå Singstartevlinga som me deltok i. Me fekk kanskje ikkje dei høgaste poengsummane, men det var i alle høve synging med kropp og sjel. Forresten så KNUSTE eg Magnar. Bohahahaha! Elles vil eg nytte høve til å takke for dei gode stolane me fekk låne inne hjå dei kjekke Kviteseidbebuarane kvar gong me kom labbande med middagen vår.

På Action fekk eg prøve meg på slakk line, noko som eg stinka i. Jepp. Og så fekk eg prøve meg som streng nattevakt og faktisk også som "godnattpersonale" i lag med Olav, ein triveleg Rogalending som faktisk òg går på HIB på Landås. Verda er jammen meg lita! Elles så var eg utruleg tøff i badeland, kanskje overraskande tøff, noko som resulterte i skyhøg personleg utvikling. Kveldane gjekk mykje i dansing, noko som var stas. Me fann faktisk nokre gutar som svinga seg med oss, og det var kjempestas! "Han gule," eller Torbjørn, var rå og hevda at han kunne dansa berre fordi han var frå bygda. Spørsmålet eg stiller meg er: Kvar ligg denne bygda hen? Eg trur nesten eg vil ta meg ein tur dit og rekruttere dansarar til BSI.

Teltlivet var som det plar vere, uorganisert dog koseleg. Eg trudde eg gjorde eit sjakktrekk ved å leggje meg midt mellom Solbjørg og Ingrid, men eg fraus likevel. Typisk. Eg lurer på om Katrine burde fått seg ein betre sovepose... Tanken om å kjøpe ein sjølv har faktisk streifa meg. Det står i alle høve på "må-ha-lista" mi no.

I dag har eg kjøpt meg bilett til Melkevikfestivalen på fredagen. Eg og Anna Kristin skal kosa oss kjempe! Da gler eg meg til. Toften, Kloster, Stautland og Møllo mellom anna. Det vert konge.

Mine krumspring i det siste

Eg har leika tante i fleire dagar. På torsdag kom nemleg Monica og litle Jesper på besøk, og dei var her til laurdag. Me har i grunn slappa av og ete godt. På fredagen inviterte me Solbjørg på spelekveld med is og fruktsalat. Eg og Monica vann faktisk over Stine og Solbjørg i TP, så mitt spelesjølvbilde vart styrka, takk for det. Då det nerma seg 23.00 og spelestart på Scotsman, tok eg og Solbjørg turen for å swinge oss litt. Det var stor suksess, for her var det mange BSIarar som kunne by oss opp. Eg fekk til og med danse svensk bugg då ein svenske kom bort til meg; "Kan du bugga også? Sådär svensk bugg?" Det kunne eg ikkje, men eg lærte "snabbt" så han sa, so eg trur eg fekk det sånn halvveis til. Moro var det uansett :) I halv 2-tida kunne to smilande og svette jenter vandre nøgde heimatt.

Laurdag besto for det meste av ein long spasertur rundt om i Bergen sentrum før eg pakka syster og tantebarn inn på båten. Etterpå vart eg hengande i byn, og av ein eller anna mystisk grunn var eg i shoppehumør. Så eg kjøpte meg eit skjørt og så plutseleg hamna eg i ein sportsbutikk. Då kjøpte eg meg fjellsko og bergansbukse. Oi! Så no skal eg nytte det flotte skaparverket litt hadde eg tenkt. Laurdag kveld gjekk med til grilling i Løbergveien studentheim, noko som var koseleg. Stine vart med og me grilla og prata med nye folk. I 12-tida gjekk me heim, gode og mette. Alle var samde om at det hadde vore ein fin kveld.

Sundag måtte eg teste det nye utstyret mitt, så eg og Per tok oss ein tur i marka. Me gjekk Stoltzekleiven opp til Sandviksfjellet før me labba over til Fløyen. Eg hadde tendensar til gnagsår sjølv om eg hadde plastra meg med compeed. Det viste seg at compeeden hadde sklidd ned på hælen, så eg teipa heller med sportsteip. Då gjekk det glimrande. Ein fin tur!

Prov: Meg på Sandviksfjellet

Sjølvsagt var det eigentrening på kvelden, så eg troppa opp der. Eg måtte jo teipe meg litt att, men det gjekk glimrande. Så dansa me. Eg og Renate (som ikkje går standard og latin) kasta oss ut i ein wienervals, noko som var moro. :) Swingtreninga gav meg mange nye turar (jess!) og eg fekk tips til teknikktrening. Det skal takast til følge. I tillegg så fekk eg trene på å vere gut, sidan eg må lære meg det på ei veke, så det var ein fordel. Eg fekk til både plassbyte, inn i lukka, ut av lukka, dei ulike spinnane og sugarpush. Så no får eg berre trene hardt på grunnsteg slik at eg hugsar at dei er motsett. ;) Eg gler meg til neste veke!

Overskya?

Eg har ei litt morosam kjensle. Eg tykkjer nemleg at det er rart at det er overskya. Tenk å sitje i Bergen og seie noko sånt? Slik vert det når ein er vorten godt vant. Litt bortskjemd faktisk. Eg elskar Bergen i sol!

Dagane har for det meste gått med til grilling, bading og soling. Eg har prøvd å vere ein god ven og muntre opp dei som framleis set med eksamenslesing. Det må vere ganske trist å ikkje vere ferdig. Det er jo faktisk litt trist for meg og, fordi då kan dei ikkje leike med meg, dei kan berre leike med bøkene sine.

I morgon kjem Monica og litle-Jesper på besøk til meg, noko som eg ser fram til. Då skal me kose oss og berre ta det rolig.

Ei legendarisk helg

No er det sommar i Bergen, og flaks for meg - eg er her enno.

I helga var eg på swingkurs (boogie woogie) med nokre fantastisk flinke svenskar, nemleg Henric og Johanna. Fredagen gjekk mest i teknikk, noko som var nyttig. Veldig fint å lære litt teknikk. Rett etter kurset gjekk me på Scotsman og dansa frå oss. Sjølvsagt måtte det gå galt. Og sjølvsagt måtte det gå galt heilt tidleg på kvelden! Magnar hadde ein morosam tur, noko som var så morosamt at eg spant rett i golvet og eg klarte å vri kneet mitt. Ao. Så no har eg tatt både ankel og kne på mitt venstre bein. Fantastisk. Heldigvis lærte eg på Hence og Jojo at alt er guten sin feil. Uansett så hadde me ein triveleg kveld med mykje dans, kanskje ikkje så mykje for meg, men litt vart det no. Alt går :) Bortsett frå å sove om natta, noko som ikkje gjekk. Då eg fann ut at eg kanskje kunne ta meg litt smertestillande hjalp det jo :P

Laurdag skulle me på familiedag i parken, men der var det ingen familiar, så me åt frukost og sjonglerte i staden. Så bar det rett avgarde til Vågsallmenningen for å finne Daniel og haike ut til Rock'n Rolf. Eg hadde så klart støtta opp kneet så godt som det lot seg gjere, for eg lar meg ikkje stagge av litt smerte. Me lærte nye turar, og eg vart (er) heilt imponert over føringa og følginga til desse to svenskane! Wow!

Eg fekk sove litt før eg vart oppringt av Magnar som hadde lyst til å ete. Så eg tok med meg tacoingrediensar og svinsa ned i Veslehuset der me laga mat til Solbjørg. Ho vart kjempeglad. Og då vart me glade òg. Så spelte me litt gitar i parken og tok oss ein aldri så liten tur på Fløien. Kneet? Heng framleis på.

Etter nok ei svevnlaus natt var det hardt å gå på kurs, men me trente på føring og følging, og det var ein gut der som skraut over dei gode armane mine. Jee! Tenk det! Ein kan jo vakne av mindre. Eg kjem til å leve på det der i lengre tid kjenner eg.

Eg og Elisabeth tok oss ein is på veg heim, og då me kom til Sydneskleiven vart me inviterte på grilling. Solbjørg og Magnar kunne no fortelje oss om smell i universet sidan dei kom rett frå eit foredrag med Knut Jørgen Røed Ødegaard. Me grilla, eller, folk grilla medan eg sov litt på ein benk, og me kosa oss i det fantastisk flotte veret. Etterpå vart det til at me gjekk ein liten tur. Nordnes er flott om ein ser bort frå gugget i sjøen.

Den natta sov eg godt. Måndag fekk eg opplæring i BSI Dans sine nettsider og diverse andre ting som ein infoleiar skal vite. Tenk at eg vert infoleiar til hausten. Eg er jo så dum at eg seier ja til ting. Sånn kan det gå. Mat fekk eg òg. God kveldsmat med egg og bacon. André hadde hamstra bacon til 30 kr, noko som var særs gunstig. Etterpå lærte Magnar oss om korleis PCen til Ida fekk rett spenning i høve til kva dei bittesmå komponentane inni tålte. Ida lærte at den svarte boksen på ledningen til PCen ikkje er eit batteri, men ein trafo. Eg lærte at det var ekstremt lenge sidan eg hadde tenkt på slikt. Me lærte om vekselstraum og andre spanande ting. Eg datt litt av då Magnar skulle forklare kva han laga for fagprøven sin, men det var moro å høyre om dopplereffekt og tiltsensorar. Avansert for meg, men kanskje eg vert smart ein dag?

I går hadde eg min fyrste dag åleine på jobb. Det var hektisk, men det gjekk bra. Eg fekk tusen telefonar om ingenting, det var litt fortvilande sidan eg ikkje fekk gjort så mykje som eg hadde lyst til. Tida gjekk i allefall fort, og etterpå gjekk eg og syskena Myrtveit og spelte gitar og åt kvelds utanfor Johanneskyrkja. Sommartid. Eg likar det.

Ferie no?

Tenke seg til. No er eg ferdig med eksamenane mine. Det vil seie at eg har fri, ja, reint bortsett frå at eg skal jobbe. No kan eg gjere kva eg vil, eg kan sove lenge om morgonen, og eg kan leike meg. Eg har berre eit problem - eg har ingen å leike med! Alle har jo eksamen eller har reist heim! Sukk. Eg skal ikkje stikke under ein stol at eg er glad likevel då :)

No skal eg skrive referat frå 17. mai, 19. mai og truleg og swingkafè og undergruppekosing i parken. Dette er friviljug jobbing, så eg er ganske nøgd med det :O)

Gje ein lyd viss du vil leike med meg - eg er lett med!

Heime åleine

Nokre vil seie at det er einsamt å vere heime åleine. Eg er heime åleine i helga, og det er faktisk ganske bra. Å vere åleine er ikkje det same som å vere einsam. No kan eg synge høgt og uforstyrra! Eg kan sitje med musikken på bånn tyning i stova (noko som ikkje seier så mykje om kor høgt det er, fordi anlegget er verkeleg dårleg) medan eg et fruktcocktail rett frå blikkboksen. Eg kan bruke ein time på badet, eg kan rote utan å få dårleg samvit, eg kan spele gitar, snakke i telefonen og drite i lesinga fordi eg har "kvalitetstid." No er vel kvalitetstid noko som ein vanlegvis knyttar til forhold mellom to personar og eventuelt familie, men når ein ikkje har dei tidlegare nemnte, må ein improvisere. Å leggje nytt innhald i uttrykk for å uttrykke innhaldet i tilveret er ikkje dumt. (Fantastisk setning!)

Som tidlegare nemnt, er eg midt i eksamensperioden min for augneblinken. Eg skal lese mykje og godt. Det har eg gjort i dag, innimellom all kvalitetstida og sovinga. Ja, for eg sovna over norskboka mi i dag. Heldigvis vakna eg då stolen byrja å reise bakover. Litt vondt hadde eg nok i armar og andre kroppsdelar etter påkjenninga, men det gjer seg å sove litt. For å gå tilbake til lesinga, så har det for det meste gått i norsk og all den norske grammatikken eg skal kunne handtere. Det går i å finne semantiske, morfologiske og syntaktiske forklaringar på kvifor eit ord høyrer til i ein spesiell ordklasse. Dette må tydelegvis puggast, då eg enno ikkje har fått heilt inn kva som er kva i den nye ordklasseinndelinga. Determinativ - eg skal utforske deg! Og så tykkjer eg det er særs spanande med leddstillingsanalyse og feltskjema. Snork.

Forresten så tykkjer eg at ordet "determinativ" høyres ganske så spanande ut. For å ta i bruk morfologikunnskapane mine, kunne eg ha spurt meg sjølv om dette kjem frå det engelske ordet to determine (og slik vere kvalifisert som eit lånord og eit importord sidan det har blitt eit norsk framandord.) To determine tyder å "bestemme" eller på som ein på god nynorsk vil kalle det; å avgjere. Determinativ er kanskje då bestemmarord eller avgjerdsord? Det er nesten som om eg må sjekke opp i det! Om dette er rett, er det mogleg at det kjem eit triumferande innlegg her i nær framtid.

God natt til alle mine lesarar - eg er glad i dykk!