Helgeeskapadar

Denne helga var spesielt fin, for me har gjort så mykje kjekt! Det heile byrja med at eg og Torkil gjekk i parken fredag kveld. Eg prøvde å lesa, me prata med Stian og me såg på flaskeinnsamlarane. Midt inni det heile, kom praten inn på klatring. Torkil har tidlegare lova meg at han skulle ta meg med å klatre, så eg spurde han når det skulle skje. Før eg visste ordet av det, hadde han avtala tur i lag med ein gjeng. På laurdag skulle Kristine henge i ein bergvegg.

Laurdag kom, og me skulle møte dei andre i 11-tida. Eg og Torkil gjekk fyrst på Ute og kjøpte nytt tau og nye klatresko til Torkil. Det var ein dyr affære, men det skulle vise seg å verte verdt det. Tida for møting kom og gjekk, og me sulla rundt i byn. Halv 1 kom Steffen og Lin til Puddefjordsbrua, og me kunne endeleg snurre avgarde. Turen gjekk til Øygarden og Uteveggen. Tida matcha godt, for me traff Makalani, Magnar, Daniel og Sigve på parkeringsplassen. Makalani hadde kjøpt seg ein bøttegrill som ho var strålande nøgd med, blå og fin. Det ho ikkje hadde kjøpt var tennvæske og fyrstikker, men etter at Magnar hadde stoppa ein bil for å spørja om veg og lengd til næraste butikk/bensinstasjon, fòr Makalani og Daniel avgarde dei tre minutta det tok.

Gjengen på tur. Grilling med bøttegrill. Foto: Magnar

Vel nede i veggen, byrja tankane å kverne. Eg var ikkje viss på om dette var ein sport for meg. Torkil opna sterkt ved å lede den fyrste veggen, noko som var halsbrekkande spør du meg. Heldigvis hadde han roen, faktisk var det ingen som døydde denne dagen. Eg var nest sist til å prøve meg. Opp kom eg, men så kom problemet - det hadde ikkje slått oss at det var skummelt å hoppe ned att. "Eg vil ikkje, stopp, uæææ!" Dette var meg, going down. Eg kom meg ned til slutt, sjølv om Magnar snakka om å dette med hovudet fyrst og så vidare. For ein gjeng! Det er lov å vere litt skeptisk fyrste gongen ;)

Meg i bergveggen. Foto: Magnar

Me klatra og koste oss, etter kvart vart eg litt meir sikker òg. Det hjalp at eg fekk setje meg i selen eit par gongar og trena på å komme ned. Greit å gjere det på 2 meters høgd og ikkje 14 slik som sist. I løpet av dagen kom denne jenta seg opp både 4-, 4 og 4+, noko ho måtte seie seg særs nøgd med. Dei andre var litt meir røynde, så dei klatra likegodt 6-arruter og 5-arruter. Stilig!

Me haldt på heile dagen, og var ikkje heime før i 9-tida på kvelden. Då hadde me allereie sagt ja til å gå Vidden by night saman med Makalani & co. Jada. Galne som me er.

Etter litt mat og "eg-veit-ikkje-kva-eg-skal-ha-med-meg-pakking," vandra me avgarde til bussen. Hanne var i byn og kom for å helse på meg, noko som var aldeles fortreffeleg koseleg. Det var så lenge sidan!

Vel oppe ved Montana, fann me no ein sti. Me gjekk sakte opp slik at ABB skulle ta oss att. Han var nemleg i fjøyfjellstunellen då me byrja oppstiging. Dette var kanskje den minst anstrengande turen eg har hatt til Ulriken. Me tok bilete, me song, me høyrde på nerdehumor og me gjekk på kryss og tvers. Det var godt tima, for ABBen tok oss att nett under masta, og me kunne nyte utsikten frå Ulriken. Magnar tok vare på augneblinkane ved å fotografere.

Me ventar på Andreas. Her er det photoshoot på veg opp Ulriken. Foto: Magnar

Klokka 2 gjekk me frå Ulriken. Me møtte likegodt ein heil symjeklubb, og kunne konstatere at det var fleire enn oss som hadde denne ideen. Me gjekk og me gjekk og me gjekk. Eg vart søvnigare og søvnigare, og beina ville ikkje samarbeide heilt. Eg har bestemt meg for å kjøpe meg nokre gode joggesko, for å seie det sånn... Kl. 04.30 såg me soloppgongen med ein varde i ryggen. Nokre meter bortanfor, sat det ein anna gjeng som gjekk tur på nattestid. Det var fredeleg og vent, dog litt kaldt. Det hjalp på å kome i aktivitet igjen. Turen gjekk radig, men det skulle vise seg å vere verre når me skulle ned frå Rundemanen. Turen ned til byn gjekk ufatteleg seint, og var ufatteleg vondt. Kneet mitt hadde fått nok, og sa tydeleg i frå. Beina mine protesterte mot dårlege sko. Det var ikkje ein behageleg tur, men me beit tenna saman. Heile vegen tenkte eg på kor fint det hadde vore å trent kondisjon for maraton (med hest) der oppe på nydelege, gruslagde vegar. Kanskje ein vakker dag..? Eg har i alle høve lyst til å ta Vidden med hest ein gong. Genialt!

Rundemanen frå Ulriksida av Vidden. Foto: Magnar

Nydeleg soloppgong klokka omlag 04.30... Foto: Magnar

Eg og Torkil ved foten av Rundemanen. Litt trøytte. Foto: Magnar

Me kom oss ned, og Deli De Luca serverte oss frukost. Etterpå bar det rett til køys. Klokka var 8 på morgonen, og eg skulle sove godt, det var sikkert. Det gjorde eg, og kom meg ikkje opp før i 4-tida. Resten av dagen var me øydelagde. Me såg film og slaura før eg hjalp Torkil med romrydding. Kan tru det vart fint!

Dagen enda med at eg, Katrine og Ragnhild satt på kjøkenet og åt vassmelon og sladra. Det var artig. I dag er det spelekveld. Jippi!

Påskeferie

No har eg teke påskeferie, og har sjølvsagt då reist heim til Bømlo. På onsdag leverte eg inn det som (forhåpentlegvis) er den siste oppgåva eg må skrive før eksamen, så no går det kanskje an å få lært seg litt matematikk. Det bør eg nemleg kunne sånn mai-ish, slik at eg står på munnleg eksamen. Fekk forresten nettopp vite at me skal ha peadgogikkeksamen den siste moglege veka i juni. Jippi. Me måtte jo nesten få ein burn etter den herleg, lange sommarferien me fekk i fjor.

Eg er som sagt heime på Bømlo, og har brukt det meste av tida på å slappe av. Sove. Slappe av. Leike med tantebarn. Slappe av. Ete mamma sin fantastiske mat. Sjå film. Og sove. Eg likar verkeleg å ha ferie. I morgon trur eg nok at eg kjem til å røre litt meir på meg. No byrjar det nesten å bli keisamt!

Palmesundagstur med tantebarn og the works. Jesper på biletet

Og så kan eg ikkje heilt skjule at eg saknar kjærasten min. Det er nestan litt merkeleg, for eg plar skjeldan sakne folk. Heldigvis kjem han på besøk seinare i påska. Eg gler meg.

Eg og Torkil kjøpte smoothie på Fruktbar før eg reiste.

Fjellgeit

Mandag byrja eg i sommarjobben min i kulturhuset. Vaske, vaske. Ikkje meir å seie om det. På ettermiddagen gjekk eg på Siggjo med Anna Kristin. Det var veldig triveleg, og me pesa oss opp til den forblåste toppen. Der vart me verande akkurat så lenge at me fekk signert i boka og spurta opp til masta, før me flykta frå den kalde skoddehatten. Ja, for det er som dei seier - når Siggjo har hatt, vert det regn. Og tenk på at denne toppen har vore landkjenning lenge! Som Roald Amundsen sa det: "med ein fart av 8 a 9 mil gjør det hurtig mon på distansen mellom Skotland og Norge. Utover eftermiddagen lørdag den niende juli gav kulingen sig, og samtidig rapporterte utkiken land i sigte. Det var Siggen på Bømmeløen."

Tysdag byrja med jobb att før eg og Kristin hoppa ut på tur med dei to gule gampane. Det var lenge sidan sist, men me hadde framleis teken. Me gjekk langt om lenge og lengre enn langt og utforska nye stiar og følte oss som verkelege villmarksfolk. Dette vara heilt til Nicko parkerte og nekta å gå over ei myr. Etter mykje om og men snudde me og trødde den same vegen attende. Det var ein gild tur likevel. Og så viste det seg at Nicko hadde sett seg fast i den myra i påsken, så det var i grunn like greit at han hugsa det. Puh! :)

Dei to eventyrarane var dødssvoltne etter turen, så dei gjekk på Da Vinci og kjøpte pizza. Caroline joina oss, og me prata stort sett heile kvelden.

Onsdag, i dag faktisk, gjekk alarmen på kulturhuset. Med meg inni. Det var litt stress. Fyrst trudde eg at det var eg som hadde utløyst den, men det viste seg at det var nokre damer som hadde nytta den andre døra som var syndarane. Eg vakna i alle fall.

Etter jobb gjekk eg og handla. Det er alltid like farleg. Eg kjøpte meg sovepose og turjakke, og eg klarte å halde meg under tusenlappen. Imponert? Denne testa eg ut på tur i marka (Goddo) med Monica. Den er så fin og raud og vindtett!

Det må nemnast at eg faktisk har nytta litt tid i lag med ei mattebok i dag. Eg har rekna òg. Det var fint. Og så trur eg ikkje at eg er så dum som eg trudde. Det var oppløftande. Eg har lokalisert problemet mitt når det gjeld matematikk - eg har vanskeleg for å identifisere problemet. Jepp. Det var noko eg las i pedagogikkboka mi ein gong. Stemmer.

Kulturoverdose

Eg har vore særs kulturell dei siste dagane. Då eg er heime på den "sommarlege" øya, er det stor sjans for å oppleve noko.

Det fyrste eg opplevde var å gå meg vill på Goddo i lag med Monica torsdag kveld. Det er kanskje litt hardt å seie at me hadde gått oss vill, men me kom i alle høve ikkje ut på vegen der me hadde tenkt på trass av at Bømlo kommune lokkar med godt merka turløyper. Me kom plutseleg attende til plassar me hadde vore før (ergo; me gjekk i ring), så det enda med at me måtte gå tilbake og ut stien me kom frå. Herleg. Turen vart både lengre og lenger enn me hadde tenkt, men det var no ein gild tur likevel.

På fredag bar det rett til Melkevikfestivalen etter jobb. Eg hadde med meg Anna Kristin, og på Kanalen møtte me både Øyvind, Bernten, Vegar, eit syskenbarn av Vegar, Agnete, Marit Johanne med fleire.

Det heile byrja med Astrid Kloster (vokalist i Aftenlandet) som hadde minnekonsert for Kenneth Sivertsen. Ein fin konsert. Det gjorde seg at Jan Ingvar Toft var gjestevokalist.

Så kom det nokre som kalla seg Malt og bråka noko helselaust. I byrjinga hadde me mykje moro med å imitere "Jazzhjørna" og kalle det veldig eksperimentell jazz som ikkje var jazz. Då vokalisten byrja å "synge," hadde me lyst å be dei skru ned litt slik at me kunne høyre dei me snakka med. Det var ikkje heilt vår stil for å seie det slik.

Diverre spelte Toften på den litle scenen, så me fekk faktisk ikkje plass til å sjå på han. Det fekk vere med det me høyrte på Kloster, så me tvihaldt på bordet vårt som sto inni teltet, sjølv om det ikkje regna! Jippi!

Då det var klart for Brynjar Stautland med band, måtte me fint reise oss. Då kom det nemleg nokre og knabba bordet på ein serdeles frekk måte. Det gjorde ikkje så mykje, for me koste oss med rulle-r og med brødremusikk sidan eg og Agnete hadde brødre med i bandet. Det tok heilt av då Bømlasongen kom - treng eg seia meir enn: "Me har bedehus og blåkors og Moster Amfi, so kulturhus og flyplass da drite me i. Kunst og kultur da har me i blo,' so lengje ferjo går so klara me oss me ho"

Etter Brynjar var det Møllo Blues Band. Det var rett og slett genialt! Her fekk me gode, gamle klassikarar som "You can leave your hat on," "I feel good" og ikkje minst "Mustang Sally" og det var gildt som berre det. Sigurd Sele var i kjempeslag, og begge Frodane spela så klart òg. Det var så moro og det kribla noko heise i danseføtene mine. Då ynskja eg meg sterkt ein BSI-gut å danse med! AAA! Jaja. Kjekt var det uansett!

På laurdag var eg og Mamma på Espevær på Sisselkonsert. Mamma vart litt smigra då ho til lokalavisa hadde sagt at det ho hugsa frå sist gong ho var på Bømlo, var at ho budde hjå nokre veldig trivelege folk. Det var faktisk oss! Kor triveleg eg var er vel eit spørsmål, då eg berre var nokre få månadar gamal, men me har i alle fall bilete av at ho held meg på fonget. Jepp. Så då måtte me nesten reise ut for å høyre på. Det var kanskje ikkje den mest fantastiske konserten eg har vore på, for det vart ganske keisamt til tider, men det var kjekt å høyre dei gode, gamle slagarane. Forresten så fekk eg særs lyst til å danse her òg. Det var faktisk ei heil flytebrygge som eg såg føre meg hadde vore genial til eit slikt formål. Diverre var det ikkje nokon å danse med her heller... Konserten vart avslutta med titanicnynninga hennar som ho blanda inn i ei salme, noko som var veldig fint og eit absolutt høgdepunkt denne kvelden. Andre fine opplevingar var "Sukiaki" (som eg ikkje veit om eg skriv rett) og voggevisa "Sarah's song."

I dag har me hatt besøk av Vebjørn, Frode og Elisabeth, og Vebjørn fekk sitje ved middagsbordet for fyrste gong. Han er så søt!

No skulle eg eigentleg ha gått på tur på Siggjo, men det regnar trollkjerringar ute, så eg trur eg drøyar det litt.

Have fun, go mad!

Sommar og øybuar

No er eg altså heime på Bømlo for å yte ein innsats for litt cash. Og her snakkar me ikkje Johnny altså! Når eg ikkje jobbe, går eg mykje ute i skauen. Eg tok faktisk knekken på pappa på søndag. Han vrikka likegodt foten sin på veg ned frå Varafjedlet. Så no ligg han for det meste i ro, då ankelen fekk seg ein trøkk. Ups. Det høyrer med til historia at me gjekk opp på Grimsfjedlet etter at han skada seg, noko som er nesten like tøft som å danse resten av kvelden... Elles så har eg no vore på diverse turar åleine. Det er fint.

I går var det jentekveld hjå Katrine, noko som var ein slager. Eg åt til eg hadde vondt i magen, så det var garantert ein fin kveld. Koseleg var det òg! Eg, Katrine, Elisabeth S, Hilde Marie og Anita nytta kvelden optimalt. Jamvel Elisabeth Ø stakk innom utpå kvelden, noko som var til stor glede for alle dei kjekke jentene.

Forrige veke var eg i Bø i Telemark på leir. Juhuu! Det var moro, det. Solbjørg og Magnar inviterte meg til å vera med dei som leiar og instruktør i den nystarta aktiviteten deira; boogie woogie. Så slik gjekk det. Eg reiste på tur med ikkje mindre enn tre Myrtveitar og det var ei triveleg oppleving. Ungdommane var kjempegreie, og me hadde det veldig løye. Boogiejentene (og -guten) vart ganske flinke til å berre ha dansa i tre dagar! Møta var fine og var eit herleg avbrekk der ein til og med fekk moglegheit for å syngje litt. Nice - kva meir kan ein ynskje seg? Eg møtte mange trivelege folk og eg kom faktisk heim med eit kvitsundhandkle (ein vidaregåande skule)! Så no er eg spent på når dei (Kvitsundfolket) legg ut video frå Singstartevlinga som me deltok i. Me fekk kanskje ikkje dei høgaste poengsummane, men det var i alle høve synging med kropp og sjel. Forresten så KNUSTE eg Magnar. Bohahahaha! Elles vil eg nytte høve til å takke for dei gode stolane me fekk låne inne hjå dei kjekke Kviteseidbebuarane kvar gong me kom labbande med middagen vår.

På Action fekk eg prøve meg på slakk line, noko som eg stinka i. Jepp. Og så fekk eg prøve meg som streng nattevakt og faktisk også som "godnattpersonale" i lag med Olav, ein triveleg Rogalending som faktisk òg går på HIB på Landås. Verda er jammen meg lita! Elles så var eg utruleg tøff i badeland, kanskje overraskande tøff, noko som resulterte i skyhøg personleg utvikling. Kveldane gjekk mykje i dansing, noko som var stas. Me fann faktisk nokre gutar som svinga seg med oss, og det var kjempestas! "Han gule," eller Torbjørn, var rå og hevda at han kunne dansa berre fordi han var frå bygda. Spørsmålet eg stiller meg er: Kvar ligg denne bygda hen? Eg trur nesten eg vil ta meg ein tur dit og rekruttere dansarar til BSI.

Teltlivet var som det plar vere, uorganisert dog koseleg. Eg trudde eg gjorde eit sjakktrekk ved å leggje meg midt mellom Solbjørg og Ingrid, men eg fraus likevel. Typisk. Eg lurer på om Katrine burde fått seg ein betre sovepose... Tanken om å kjøpe ein sjølv har faktisk streifa meg. Det står i alle høve på "må-ha-lista" mi no.

I dag har eg kjøpt meg bilett til Melkevikfestivalen på fredagen. Eg og Anna Kristin skal kosa oss kjempe! Da gler eg meg til. Toften, Kloster, Stautland og Møllo mellom anna. Det vert konge.

Mine krumspring i det siste

Eg har leika tante i fleire dagar. På torsdag kom nemleg Monica og litle Jesper på besøk, og dei var her til laurdag. Me har i grunn slappa av og ete godt. På fredagen inviterte me Solbjørg på spelekveld med is og fruktsalat. Eg og Monica vann faktisk over Stine og Solbjørg i TP, så mitt spelesjølvbilde vart styrka, takk for det. Då det nerma seg 23.00 og spelestart på Scotsman, tok eg og Solbjørg turen for å swinge oss litt. Det var stor suksess, for her var det mange BSIarar som kunne by oss opp. Eg fekk til og med danse svensk bugg då ein svenske kom bort til meg; "Kan du bugga også? Sådär svensk bugg?" Det kunne eg ikkje, men eg lærte "snabbt" så han sa, so eg trur eg fekk det sånn halvveis til. Moro var det uansett :) I halv 2-tida kunne to smilande og svette jenter vandre nøgde heimatt.

Laurdag besto for det meste av ein long spasertur rundt om i Bergen sentrum før eg pakka syster og tantebarn inn på båten. Etterpå vart eg hengande i byn, og av ein eller anna mystisk grunn var eg i shoppehumør. Så eg kjøpte meg eit skjørt og så plutseleg hamna eg i ein sportsbutikk. Då kjøpte eg meg fjellsko og bergansbukse. Oi! Så no skal eg nytte det flotte skaparverket litt hadde eg tenkt. Laurdag kveld gjekk med til grilling i Løbergveien studentheim, noko som var koseleg. Stine vart med og me grilla og prata med nye folk. I 12-tida gjekk me heim, gode og mette. Alle var samde om at det hadde vore ein fin kveld.

Sundag måtte eg teste det nye utstyret mitt, så eg og Per tok oss ein tur i marka. Me gjekk Stoltzekleiven opp til Sandviksfjellet før me labba over til Fløyen. Eg hadde tendensar til gnagsår sjølv om eg hadde plastra meg med compeed. Det viste seg at compeeden hadde sklidd ned på hælen, så eg teipa heller med sportsteip. Då gjekk det glimrande. Ein fin tur!

Prov: Meg på Sandviksfjellet

Sjølvsagt var det eigentrening på kvelden, så eg troppa opp der. Eg måtte jo teipe meg litt att, men det gjekk glimrande. Så dansa me. Eg og Renate (som ikkje går standard og latin) kasta oss ut i ein wienervals, noko som var moro. :) Swingtreninga gav meg mange nye turar (jess!) og eg fekk tips til teknikktrening. Det skal takast til følge. I tillegg så fekk eg trene på å vere gut, sidan eg må lære meg det på ei veke, så det var ein fordel. Eg fekk til både plassbyte, inn i lukka, ut av lukka, dei ulike spinnane og sugarpush. Så no får eg berre trene hardt på grunnsteg slik at eg hugsar at dei er motsett. ;) Eg gler meg til neste veke!