Festivalsommar

Den overskrifta ser me i alle aviser, vekeblad og liknande trykksaker kvar sommar, så kvifor ikkje nytte den i bloggen min? Eg har nemleg vore på to festivalar i sommar, om dei no er litt lokale...

Etter at eg kom heim frå Bergen på laurdag, bar det ut til Gloadungsøya og mikrofestivalen Dungstock for å møte mykje smikka* og høvesvis få folk. Eg var så heldig at eg fekk plass på ein skyssbåt sjølv om eg var litt seint ute, og eg hadde pakka soveposen i tilfelle eg ikkje skulle kome meg heimatt. Vel framme sto alle festivaldeltakarane og vinka og Torstein, initiativtakar og sjølvutnemnd festivalsjef, kom oss i møte på flytebryggja.

Bernt Ståle på flytebryggja med den gule båten sin i bakgrunnen. Foto: Agnete

Kvelden gjekk unna med grilling og leirbål utandørs og eit heise** ljosshow innandørs. Vegar og Øyvind hadde nemleg investert i ljosanlegg i høve festivalen. Her var det både røykmaskinar, diskokuler, blits og ymse andre ljoseffektar som skulle gjere oss glade. Musikken var det heller ingenting å seie på, her var det alt frå blues til lovsong, så dansegolvet var ikkje trygt eit sekund. Alt dette vart driven av eit aggeregat innleigd for høvet, det er nemleg ikkje straum på Gloadungsøy. Leirbålet var særskilt koseleg, og eg imponerte alle med uthaldet mitt i varmen. Klokka vart 4 før eg fekk fylgje av slekta opp til Hotell Gloadungen der eg fann meg ein ledig plass på kjøkengolvet. Eg sovna nok momentant, for det neste eg hugsar var ljoden av noko som eg trudde var eit sagbruk. Det var no sundag morgon og det viste seg at det berre var ein stovebebuar som snorka. På trass av dette sov eg godt vidare til vekkingskomitèen trampa inn med morgonsong og eit ynskje om å kome seg av øya.

Alt ljod- og ljosutstyret vart snøgt lasta i båtane, ingenting gjekk på sjøen, og Dungstock 2007 var med det over. Bernten skyssa folk inn til Steganeset med den gule båten sin, og heime kunne ein endeleg vaske vekk myggsaft og bållukt som no var det einaste som framleis vitna om festivalsommar (i alle fall for meg, det var vel kanskje nokre som hadde andre symptom :P)

Heime hadde me familiebesøk frå austlandet, og det er alltid godt å sjå att slekta. Vebjørn sjarmerte alle med sitt litt ustabile humør og det var god mat og mykje moro med syskenborna mine på høvesvis 4 og 9 år. Dei fekk til og med ri på ponni utanfor, så då var dagen berga.

For Vebjørn svinga det raskt mellom lått og smil og...

...ei skikkeleg leppe og brelehumør.

På kveldstid gjekk eg og Elisabeth ein tur på Siggjo, noko som var kjempeherleg! Det var kaldt på toppen, men det var friskt og godt å røre litt på seg.

*bittesmå mygg
**voldsomt

Kulturoverdose

Eg har vore særs kulturell dei siste dagane. Då eg er heime på den "sommarlege" øya, er det stor sjans for å oppleve noko.

Det fyrste eg opplevde var å gå meg vill på Goddo i lag med Monica torsdag kveld. Det er kanskje litt hardt å seie at me hadde gått oss vill, men me kom i alle høve ikkje ut på vegen der me hadde tenkt på trass av at Bømlo kommune lokkar med godt merka turløyper. Me kom plutseleg attende til plassar me hadde vore før (ergo; me gjekk i ring), så det enda med at me måtte gå tilbake og ut stien me kom frå. Herleg. Turen vart både lengre og lenger enn me hadde tenkt, men det var no ein gild tur likevel.

På fredag bar det rett til Melkevikfestivalen etter jobb. Eg hadde med meg Anna Kristin, og på Kanalen møtte me både Øyvind, Bernten, Vegar, eit syskenbarn av Vegar, Agnete, Marit Johanne med fleire.

Det heile byrja med Astrid Kloster (vokalist i Aftenlandet) som hadde minnekonsert for Kenneth Sivertsen. Ein fin konsert. Det gjorde seg at Jan Ingvar Toft var gjestevokalist.

Så kom det nokre som kalla seg Malt og bråka noko helselaust. I byrjinga hadde me mykje moro med å imitere "Jazzhjørna" og kalle det veldig eksperimentell jazz som ikkje var jazz. Då vokalisten byrja å "synge," hadde me lyst å be dei skru ned litt slik at me kunne høyre dei me snakka med. Det var ikkje heilt vår stil for å seie det slik.

Diverre spelte Toften på den litle scenen, så me fekk faktisk ikkje plass til å sjå på han. Det fekk vere med det me høyrte på Kloster, så me tvihaldt på bordet vårt som sto inni teltet, sjølv om det ikkje regna! Jippi!

Då det var klart for Brynjar Stautland med band, måtte me fint reise oss. Då kom det nemleg nokre og knabba bordet på ein serdeles frekk måte. Det gjorde ikkje så mykje, for me koste oss med rulle-r og med brødremusikk sidan eg og Agnete hadde brødre med i bandet. Det tok heilt av då Bømlasongen kom - treng eg seia meir enn: "Me har bedehus og blåkors og Moster Amfi, so kulturhus og flyplass da drite me i. Kunst og kultur da har me i blo,' so lengje ferjo går so klara me oss me ho"

Etter Brynjar var det Møllo Blues Band. Det var rett og slett genialt! Her fekk me gode, gamle klassikarar som "You can leave your hat on," "I feel good" og ikkje minst "Mustang Sally" og det var gildt som berre det. Sigurd Sele var i kjempeslag, og begge Frodane spela så klart òg. Det var så moro og det kribla noko heise i danseføtene mine. Då ynskja eg meg sterkt ein BSI-gut å danse med! AAA! Jaja. Kjekt var det uansett!

På laurdag var eg og Mamma på Espevær på Sisselkonsert. Mamma vart litt smigra då ho til lokalavisa hadde sagt at det ho hugsa frå sist gong ho var på Bømlo, var at ho budde hjå nokre veldig trivelege folk. Det var faktisk oss! Kor triveleg eg var er vel eit spørsmål, då eg berre var nokre få månadar gamal, men me har i alle fall bilete av at ho held meg på fonget. Jepp. Så då måtte me nesten reise ut for å høyre på. Det var kanskje ikkje den mest fantastiske konserten eg har vore på, for det vart ganske keisamt til tider, men det var kjekt å høyre dei gode, gamle slagarane. Forresten så fekk eg særs lyst til å danse her òg. Det var faktisk ei heil flytebrygge som eg såg føre meg hadde vore genial til eit slikt formål. Diverre var det ikkje nokon å danse med her heller... Konserten vart avslutta med titanicnynninga hennar som ho blanda inn i ei salme, noko som var veldig fint og eit absolutt høgdepunkt denne kvelden. Andre fine opplevingar var "Sukiaki" (som eg ikkje veit om eg skriv rett) og voggevisa "Sarah's song."

I dag har me hatt besøk av Vebjørn, Frode og Elisabeth, og Vebjørn fekk sitje ved middagsbordet for fyrste gong. Han er så søt!

No skulle eg eigentleg ha gått på tur på Siggjo, men det regnar trollkjerringar ute, så eg trur eg drøyar det litt.

Have fun, go mad!