Påskeferie

No har eg teke påskeferie, og har sjølvsagt då reist heim til Bømlo. På onsdag leverte eg inn det som (forhåpentlegvis) er den siste oppgåva eg må skrive før eksamen, så no går det kanskje an å få lært seg litt matematikk. Det bør eg nemleg kunne sånn mai-ish, slik at eg står på munnleg eksamen. Fekk forresten nettopp vite at me skal ha peadgogikkeksamen den siste moglege veka i juni. Jippi. Me måtte jo nesten få ein burn etter den herleg, lange sommarferien me fekk i fjor.

Eg er som sagt heime på Bømlo, og har brukt det meste av tida på å slappe av. Sove. Slappe av. Leike med tantebarn. Slappe av. Ete mamma sin fantastiske mat. Sjå film. Og sove. Eg likar verkeleg å ha ferie. I morgon trur eg nok at eg kjem til å røre litt meir på meg. No byrjar det nesten å bli keisamt!

Palmesundagstur med tantebarn og the works. Jesper på biletet

Og så kan eg ikkje heilt skjule at eg saknar kjærasten min. Det er nestan litt merkeleg, for eg plar skjeldan sakne folk. Heldigvis kjem han på besøk seinare i påska. Eg gler meg.

Eg og Torkil kjøpte smoothie på Fruktbar før eg reiste.

Altfor slapp!

Då var endeleg dagen for blogging her att. Eg fekk litt dårleg samvit då ein viss Nordneskonge kommenterte mi manglande tilstadevering i bloggen. Så no skal eg oppdatere litt.

Dagane har gått fort, nesten for fort. Kristine kan no endre relationshipstatus på facebook, ho har teke opp ein ny hobby, ho har stressa og ho har jobba med både skule- og danseting.

I dag tenkte eg at eg skulle fortelje litt om den nye tidtrøyta mi, slik at dei som vart frykteleg nyfikne på relationshipstatus vert enno meir nyfikne.

Eg sydde som kjent ein kjole til 17. mai, noko som vart stor suksess. Eg har tenkt å vidareføre desse nye kunnskapane, og lage litt custom made klede etter kvart, mykje grunna den fantastiske julegåva eg fekk hjå mamma og pappa til jul. (Red. anm: symaskin) Resultatet har til no vore varierande. Det fyrste prosjektet vart eit skjørt, noko som såg særs lovande ut før eg fann ut at det vart for lite til meg. Eg tok fatt på oppgåva med å skøyte på meir stoff og tenkte som så at det var på denne måten eg lærte. Då det likevel viste seg at skjørtet nok hadde passa, vart kanten oppe ein stor blubb. Denne sydde eg saman på eit vis, men framleis ser det ikkje bra ut. Mission failed. Eg kan bruke det med ein long topp i alle høve.

Neste prosjekt vart årets (les: fjorårets forseinka) julegåve til mi amerikanske venninne, Jenna. Sjølv om mamma (og andre) lo av meg grunna for vanskeleg stoffval, vart resultatet slettes ikkje verst. Kanskje vart eg så innbitt av å prove alle feil? Eg har i allefall sydd ein kjole i brun taft med brodade av gull og brunt. Den er stroppelaus og har snøring i ryggen. Og den er sabla fin!

Eg legg ut bilete av den, men dette er før eg fekk snøringa i bak. Ha litt tålmod med meg, så får du kanskje sjå korleis den ser ut der òg. Det er nemleg den finaste delen av den :)

Her ser de kjolen på meg

Sett frå sida

Mission completed!

Haustball og prinsesser

I går var det endeleg tid for haustballet, ei hending som eg trur dei fleste i dansegjengen min har gleda seg til i eit år no. På førehand hadde me skaffa oss kjolar, hatt håroppsettingsprøvedag og tromma i hop nokre kavalerar. Alt var lagt til rette for at dette skulle bli ein fantastisk kveld.

Eg sto opp tidleg, for eg skulle til Stine for å setje opp hår og ete graut. Eg vart rimeleg sint på håret til Stine, men det vart faktisk ganske fint når eg hadde kjefta på det ei stund. (Eg tullar ikkje altså.) Me åt litt svidd semulegrynsgraut og kosa oss masse med førebuinga.

Her held eg på å ordne håret til Stine. Argh!

Eg måtte stikke frå selskapet for å øve til swingshowet me skulle ha på kvelden. Eg var faktisk borte på hotellet i tide, men det var ikkje alle andre, så det vart vel heller lite trening. - Jaja, tenkte me. - Så lenge me har det kjekt, så vert det bra uansett. Det ville i alle høve vise seg når me skulle gjennomføre det.

Me ventar på å få øve til showet...

Kjolane vart kasta på i ein fart og Siri teipa dei fast der det var naudsynt. Det var Lill-Ann sin teip og ho vart med den ein reddande, snartenkt engel. Stemninga var på topp på jentedo. Me fekk høyre om Wenche sitt verste mareritt då ho skulle gifte seg, me fekk sjå ei supersexy Susanne og me skremte nok vekk alle dei normale gjestene på hotellet. Dette var nemleg eit heilt vanleg toalett som me drista oss til å nytte som garderobe. Altså heilt normalt for oss BSI-jenter.

Eg og Elisabeth i kjolane våre. Foto: Vidar Lund

Etter kvart kom kavalerane til gards, mange av dei med blomar, og dei kunne geleide oss standsmessig inn i kongesalen for ein herleg middag. Her vart det rekecoctail til forrett, lammelår med fløytegratinerte poteter og så karamellpudding til dessert. Nam. Me fekk innføring i etikette og fekk høyre gode talar. Ingrid hadde herrenes tale og den var framifrå! Likeeins må eg skryte av trenartalen til Cecilie. Kort, konsis og morosam ;)

Cecilie held tale. Foto: Vidar Lund

Då me endeleg fekk danse, trur eg at eg så vidt satt nedpå resten av kvelden. Det var så kjekt! Bandet spela, folk dansa og glisa som tilbakeståande sjimpansar. For eit vakkert bilete. Treng eg seie meir?

Eg og Daniel dansar. Sjå den fine kjolen!

Både salsa og swing hadde show for kvelden, og salsaen var fyrst ute. Dei hadde ein knallbra rueda som var særs underhaldande. Så var det oss, då. Ein kan trygt seie at me ikkje hadde roen på det som skulle skje, men moro var det! Me kosa oss og gjorde det ganske bra, faktisk. Det er så utruleg kjekt å få respons på publikum at me girar oss heilt opp og vert gode. Eller, me føler me vert det i alle fall, og det er jo det som er viktig for at det skal sjå ut som om me kosar oss :) Kanon!

Swingshow. Her frå swingruedaen. Kanongøy!

Ja, no er det eit år til neste gong, og eg gler meg allereie! Kveldar som dette går så altfor fort. Prinsesser i ballkjolar, nye folk, gentlemen, god mat, gode vener og mykje dans. Me har det så bra. Takk for ein fantastisk kveld.

Håret mitt sto framleis rett opp etter at eg hadde teke ut alle spennene :)

Vakre Sunnhordland

Då eg sat på kystbussen på veg heim til Bømlo i dag, fekk eg sjå ein fantastisk himmel over Tysnes. Eg sat med ven musikk i øyro og vart ganske så fredfull med dette synet. Live poesi rett og slett! Synd at det ikkje kjem skikkeleg fram på eit bilete teke gjennom eit bussvindauge.

Brot i skydekket.

Strålar ned over jorda...