Helgeeskapadar

Denne helga var spesielt fin, for me har gjort så mykje kjekt! Det heile byrja med at eg og Torkil gjekk i parken fredag kveld. Eg prøvde å lesa, me prata med Stian og me såg på flaskeinnsamlarane. Midt inni det heile, kom praten inn på klatring. Torkil har tidlegare lova meg at han skulle ta meg med å klatre, så eg spurde han når det skulle skje. Før eg visste ordet av det, hadde han avtala tur i lag med ein gjeng. På laurdag skulle Kristine henge i ein bergvegg.

Laurdag kom, og me skulle møte dei andre i 11-tida. Eg og Torkil gjekk fyrst på Ute og kjøpte nytt tau og nye klatresko til Torkil. Det var ein dyr affære, men det skulle vise seg å verte verdt det. Tida for møting kom og gjekk, og me sulla rundt i byn. Halv 1 kom Steffen og Lin til Puddefjordsbrua, og me kunne endeleg snurre avgarde. Turen gjekk til Øygarden og Uteveggen. Tida matcha godt, for me traff Makalani, Magnar, Daniel og Sigve på parkeringsplassen. Makalani hadde kjøpt seg ein bøttegrill som ho var strålande nøgd med, blå og fin. Det ho ikkje hadde kjøpt var tennvæske og fyrstikker, men etter at Magnar hadde stoppa ein bil for å spørja om veg og lengd til næraste butikk/bensinstasjon, fòr Makalani og Daniel avgarde dei tre minutta det tok.

Gjengen på tur. Grilling med bøttegrill. Foto: Magnar

Vel nede i veggen, byrja tankane å kverne. Eg var ikkje viss på om dette var ein sport for meg. Torkil opna sterkt ved å lede den fyrste veggen, noko som var halsbrekkande spør du meg. Heldigvis hadde han roen, faktisk var det ingen som døydde denne dagen. Eg var nest sist til å prøve meg. Opp kom eg, men så kom problemet - det hadde ikkje slått oss at det var skummelt å hoppe ned att. "Eg vil ikkje, stopp, uæææ!" Dette var meg, going down. Eg kom meg ned til slutt, sjølv om Magnar snakka om å dette med hovudet fyrst og så vidare. For ein gjeng! Det er lov å vere litt skeptisk fyrste gongen ;)

Meg i bergveggen. Foto: Magnar

Me klatra og koste oss, etter kvart vart eg litt meir sikker òg. Det hjalp at eg fekk setje meg i selen eit par gongar og trena på å komme ned. Greit å gjere det på 2 meters høgd og ikkje 14 slik som sist. I løpet av dagen kom denne jenta seg opp både 4-, 4 og 4+, noko ho måtte seie seg særs nøgd med. Dei andre var litt meir røynde, så dei klatra likegodt 6-arruter og 5-arruter. Stilig!

Me haldt på heile dagen, og var ikkje heime før i 9-tida på kvelden. Då hadde me allereie sagt ja til å gå Vidden by night saman med Makalani & co. Jada. Galne som me er.

Etter litt mat og "eg-veit-ikkje-kva-eg-skal-ha-med-meg-pakking," vandra me avgarde til bussen. Hanne var i byn og kom for å helse på meg, noko som var aldeles fortreffeleg koseleg. Det var så lenge sidan!

Vel oppe ved Montana, fann me no ein sti. Me gjekk sakte opp slik at ABB skulle ta oss att. Han var nemleg i fjøyfjellstunellen då me byrja oppstiging. Dette var kanskje den minst anstrengande turen eg har hatt til Ulriken. Me tok bilete, me song, me høyrde på nerdehumor og me gjekk på kryss og tvers. Det var godt tima, for ABBen tok oss att nett under masta, og me kunne nyte utsikten frå Ulriken. Magnar tok vare på augneblinkane ved å fotografere.

Me ventar på Andreas. Her er det photoshoot på veg opp Ulriken. Foto: Magnar

Klokka 2 gjekk me frå Ulriken. Me møtte likegodt ein heil symjeklubb, og kunne konstatere at det var fleire enn oss som hadde denne ideen. Me gjekk og me gjekk og me gjekk. Eg vart søvnigare og søvnigare, og beina ville ikkje samarbeide heilt. Eg har bestemt meg for å kjøpe meg nokre gode joggesko, for å seie det sånn... Kl. 04.30 såg me soloppgongen med ein varde i ryggen. Nokre meter bortanfor, sat det ein anna gjeng som gjekk tur på nattestid. Det var fredeleg og vent, dog litt kaldt. Det hjalp på å kome i aktivitet igjen. Turen gjekk radig, men det skulle vise seg å vere verre når me skulle ned frå Rundemanen. Turen ned til byn gjekk ufatteleg seint, og var ufatteleg vondt. Kneet mitt hadde fått nok, og sa tydeleg i frå. Beina mine protesterte mot dårlege sko. Det var ikkje ein behageleg tur, men me beit tenna saman. Heile vegen tenkte eg på kor fint det hadde vore å trent kondisjon for maraton (med hest) der oppe på nydelege, gruslagde vegar. Kanskje ein vakker dag..? Eg har i alle høve lyst til å ta Vidden med hest ein gong. Genialt!

Rundemanen frå Ulriksida av Vidden. Foto: Magnar

Nydeleg soloppgong klokka omlag 04.30... Foto: Magnar

Eg og Torkil ved foten av Rundemanen. Litt trøytte. Foto: Magnar

Me kom oss ned, og Deli De Luca serverte oss frukost. Etterpå bar det rett til køys. Klokka var 8 på morgonen, og eg skulle sove godt, det var sikkert. Det gjorde eg, og kom meg ikkje opp før i 4-tida. Resten av dagen var me øydelagde. Me såg film og slaura før eg hjalp Torkil med romrydding. Kan tru det vart fint!

Dagen enda med at eg, Katrine og Ragnhild satt på kjøkenet og åt vassmelon og sladra. Det var artig. I dag er det spelekveld. Jippi!

Kosehelg i Bergen

I helga reiste eg til Bergen for å rydde og gjere plass til dei nye investeringane mine, samt for å sende mange ting heim. Eigentleg så reiste eg fordi eg ville danse :)

Eg hadde min siste dag i sommarjobben på fredag, og ville då feira med ein tur på Scotsman. Eg klarte akkurat å komme meg fram, pakke kjapt ut og lage ein pizza før Magnar kom til den lenge førespegla middagen (som eg trur eg lova i juni.) Pizzaen var kjempegod, og eg fekk skryt. Jess! Då det nerma seg Scotsmantid dressa eg meg opp i kjole og lånte han den kule mafiahatten min. Såleis var me klare for heftig swing! Me var så mange, noko som gleda meg enormt - eg nemner i fleng: Tormod, Wenche, Ina, Daniel, Per-Sindre, Henrik, Renate ect. Kvelden baud på både heftige moves, mange smil og ein heltemodig Tormod (hehe). Me haldt det gåande til klokka nerma seg halv 3, noko som eg trur er ny rekord.

Laurdag vart den store ryddedagen. Eg sto opp i 10-tida for så å kjøpe lyspærer og andre ting som har mangla i månadsvis og nytta dagen til å rydde, sortere og dekorere. På kvelden fekk eg besøk av Elisabeth og me kosa oss med ein morosam film til levande ljos.

Frukost laurdag morgon

På sundagen sto eg faktisk òg tidleg opp for å rydde. Då eg var ferdig, jogga eg lett ut til Sandviken for å sjå den nye bustaden og dei nye kjolane til Elisabeth. Etter å ha mora meg med at ho er nøydd til å gå gjennom badet for å komme til rommet sitt, tvinga eg ho til å vere med på å lage middag. Makaroni med tomatsuppe og rundstykker.. Nam.

Mamma og pappa stakk ein tur innom meg med klede og andre ting før eg gjekk på dans. Dei ville ikkje vere med på dans, så dei reiste kjapt vidare til Voss. Fru Sæverud takka diverre nei til danseinvitasjon til Myrtveiten si fortviling. Heldigvis fekk han ein, om ikkje fleire, trøystedansar med dottera hennar. Forresten laga me ein tur, eller, eg berre gjorde som eg fekk beskjed om, men eg fekk kreds for den eg òg. Tormod lærte meg ein morosam "spark-ut-med-foten-tur" og eg fekk danse blues med Daniel. Etter 4,5 timar med dans og kake, gav me oss og labba heim.

Måndag shoppa eg med Elisabeth, og me gjekk til Nordnes for å grille med Makalani med fleire. Etter 1,5 time med venting, kom endeleg Solbjørg, så då vart det grilling :) Perfekt grilling, god prat, Makalanibading og ballspel høyrde med. Eg la raskt frå meg tanken på å reise heimatt denne kvelden, då ting tar tid :) Solbjørg foreslo film, noko som fall i smak blant dei tilstadeverande. Eg, Stian og Magnar hamna på videosjappa for å velge, noko som ikkje var det lettaste prosjektet. Til slutt enda me med ein Jackie Chan-film som visstnok alltid er safe. Det var den, så me lo oss igjennom sprø kampscenar og Solbjørg si browniessuppe heime hjå "Tante Liven." Kvelden vart avslutta med mannekengoppvising då kugutkostymet til Magnar måtte visast fram med stor innleving. Fantastisk. Og det er MINE chaps! :O)

Solbjørg hoppa i havet på Nordnes

Cowboy med heftige chaps

Bergenstur - "Parskjesjøfvålåbia"

På fredag reiste eg til byn for å arrangere avsluttingsfest for Solbjørg og Magnar, noko som eg hadde gledd meg til i lang tid. Ikkje at eg vil bli kvitt dei, men ein fest med mat, fantastiske folk og påfylgjande dansing er verkeleg ikkje feil. Som de kanskje har sett i eit tidlegare blogginnlegg, så driv eg og jobbar på kulturhuset, så eg meiner bestemt at eit lite avbrekk er meg vèl unt.

Dagen byrja med jobb, og så kom eg for seint til kystbussen. Herleg. Heldigvis fekk eg ta neste buss med den same biletten fordi eg faktisk HADDE komt i tide. Det var nemleg bussen som gjekk før tida. Faktisk.

Eg hadde ca. 2 timar på meg før folka kom då eg kom inn dørene, så eg vaska i rekordfart. Eg var ein smule stressa, men det ordna seg sidan eg har blitt så ekstremt dyktig til vasking denne sommaren. Stort utbyte av sommarjobben dette året. Overraskande nok var det Makalani som ringte på fyrst denne kvelden, og så kom den eine etter den andre. Til slutt var stova fylt til randa, og me sette fram bollar, kaker og anna knask. Dette var ein ekstremt kjekk kveld. Eg trur alle likte seg og åt seg mette (og kvalme?) på kakemat. Låtten runga høgt og Elisabeth sine blonde kommentarar var i stor grad tilstandeverande.

Eg bakte bollar til festen. Skulebollar. Nam!

Koseleg! Makalani, Ida, Lennart Andrè, Cecilie og Lill-Ann i sofaen.

Gode vener fortener litt merksemd, så eg tenkte å lage noko heilt spesielt til dei. Kanskje er eg gamaldags, men eg tykkjer heimesnekra saker som nokon har lagt litt tid og sjel i, er dei flottaste presangane. Og sidan eg trur alle tenkjer det same som meg: då vert det slik :) Solbjørg sitt inspirasjons- og oppmuntringskort vart ganske så vellykka faktisk. Nokre av lukene er eg ganske stolt av. Diverre brukte eg så hinsides lang tid på dette kortet at eg hadde eit problem då eg skulle lage noko til Magnar. Kortet hans vart mindre omfattande pga. av tidsmangel og elendig prioritering (av slike ting som svevn og mat i staden for), og sidan eg hadde brukt opp alle ideane mine, sleit eg bigtime. Likevel vart det no eit kort ut av det, eg hadde nok vore rimeleg nøgd med det viss ikkje det andre hadde vore så konge. Hehe. Uansett - eg trur dei vart glade. Og då vert eg glad òg! Eg får gjere opp for forskjellsbehandlinga (kva er det nynorske ordet for dette?) ved eit anna høve.

Eg trur Magnar vart nøgd med kortet, eg.

Etter at me hadde ete og prata var det sjølvsagt tid for litt dansing. Me invaderte Scotsman, og Tormod ordna at Elisabeth fekk komme inn! Det var heilt fantastisk. Eg tipsa faktisk dei som jobba der på grunn av dette. Elisabeth sprada nøgd rundt med dei store, stygge, raude kryssa på hendene - no kunne endeleg ho vere med òg! Her var me til kvelden senka seg over Bergen. Då dei skrudde opp volumet til utålelege høgder, glei me ut i dei mørke kveldsskuggane for å finne vegen heim. På vegen fekk me le litt av folk i Harry Potter-kø, me dansa litt og var samde om at me hadde hatt det fint. Plutseleg kom Katrine òg, ho hadde fått seg bok etter å ha stått i kø. Så fekk eg fylgje heile vegen heim. Kvelden var enno ung, så me tok oss tid til litt jentesnakk før me la oss. Klokka 3. Hehe.

På laurdagen sto eg opp tidleg, klokka var vel 9. Eg rydda og vaska etter gårsdagen, og så gjekk eg opp ved Johanneskyrkja for å slappe av. Der løyste eg ein kabal for fyrste gong (altså, ikkje ein vanleg kabal, så evneveik er eg ikkje) medan eg grilla meg litt i solsteiken. Magnar kom labbandes etter ei stund for å kaste skjorta og diskutere kor tidleg eg var oppe. Elisabeth dukka opp etter å ha gjort seg ferdig med inflyttingsdetaljar, og det heile vart enno betre. Restebollar, sol, prat og kvalitetstid med to gode vener - det er så fint det!

Tillegg: Me diskuterte òg mandige, turkise saumar sidan Magnar overraska oss med å leggje merke til dei turkise saumane på buksa mi. Han kunne fortelje oss at det var særs mandig å leggje merke til turkise saumar. Då lo jentene. Eg hadde faktisk gløymt å skrive om dette sjølv om eg lovte å gjere det. Den distrè Kristine slår til nok ein gong. Og når eg tenkjer over det: eg har gløymt det nye dataordet eg lærte òg. Så trist!

Turen heimatt til Bømlo var flott. Med Elisabeth rett på sida av meg heile vegen og bursdagspresangen til Irene i boks, var det heile plankekjøring. Ein triveleg tur rett og slett.

Trøytt no. Kjem litt om familiebesøk og festival seinare. Nait nait!