Stupedamo!

Torsdagen byrja med ein ekstremt bra norsktime. Eg hadde aldri trudd at eg ville like ordoppbygging og slikt, men det er ganske moro. Og forståeleg. Men eg fekk, som Isabel, vondt i hjarta mitt då me kunne bøye potet som hankjønn. Ein potet - poteten - potetar - potetane. Verda står ikkje til påske.

På kvelden var me på badetur på Vannkanten i lag med ein heil gjeng, dei aller fleste kjente eg ikkje, men kjekt var det likevel. Eg kjende presset då både Elisabeth og Stine "ikkje ville gå utan at eg gjekk," så bading vart det sjølv om eg eigentleg burde skrive oppgåve.

Badeturen gav meirsmak. Då eg hadde vasskrekk i mine yngra dagar, heng pinglinga litt att, men etter litt press frå Elisabeth kasta eg meg uti nokre sklier. Eller silebanar som det heiter på Bømlamål. Det vart sannsynlegvis "treigast i dag"-rekord sjølv om eg sklei det fortaste eg kunne, men eg var no nøgd likevel. Etterkvart vart eg lokka inn i "superbowl" der eg nesten mista badebuksa. Eg sa meg nøgd med å ta den berre ein gong ;) Elles så trena me på spektakulære løft i ekte "dirtydancingstil." Armane mine var dog litt for pinglete til å halde ein gut, så eg slengte likegodt stakkaren på trynet i vatnet. Elisabeth fekk gjennomgå då eg snudde ho opp ned under vatn. Det må nemnast at ho visste kva som skulle skje. Høgdepunktet med denne kvelden over og under vatn, var at Elisabeth, pedagogen, lærte meg å stupe! Kanskje litt flaut å vere 21 og ikkje kunne stupe, men det var den vasskrekken då... Uansett - eg byrja med å sitje på kanten, og slutta meg å stupe frå ein halv meter høg kant. RESPEKT!