Haustball og prinsesser

I går var det endeleg tid for haustballet, ei hending som eg trur dei fleste i dansegjengen min har gleda seg til i eit år no. På førehand hadde me skaffa oss kjolar, hatt håroppsettingsprøvedag og tromma i hop nokre kavalerar. Alt var lagt til rette for at dette skulle bli ein fantastisk kveld.

Eg sto opp tidleg, for eg skulle til Stine for å setje opp hår og ete graut. Eg vart rimeleg sint på håret til Stine, men det vart faktisk ganske fint når eg hadde kjefta på det ei stund. (Eg tullar ikkje altså.) Me åt litt svidd semulegrynsgraut og kosa oss masse med førebuinga.

Her held eg på å ordne håret til Stine. Argh!

Eg måtte stikke frå selskapet for å øve til swingshowet me skulle ha på kvelden. Eg var faktisk borte på hotellet i tide, men det var ikkje alle andre, så det vart vel heller lite trening. - Jaja, tenkte me. - Så lenge me har det kjekt, så vert det bra uansett. Det ville i alle høve vise seg når me skulle gjennomføre det.

Me ventar på å få øve til showet...

Kjolane vart kasta på i ein fart og Siri teipa dei fast der det var naudsynt. Det var Lill-Ann sin teip og ho vart med den ein reddande, snartenkt engel. Stemninga var på topp på jentedo. Me fekk høyre om Wenche sitt verste mareritt då ho skulle gifte seg, me fekk sjå ei supersexy Susanne og me skremte nok vekk alle dei normale gjestene på hotellet. Dette var nemleg eit heilt vanleg toalett som me drista oss til å nytte som garderobe. Altså heilt normalt for oss BSI-jenter.

Eg og Elisabeth i kjolane våre. Foto: Vidar Lund

Etter kvart kom kavalerane til gards, mange av dei med blomar, og dei kunne geleide oss standsmessig inn i kongesalen for ein herleg middag. Her vart det rekecoctail til forrett, lammelår med fløytegratinerte poteter og så karamellpudding til dessert. Nam. Me fekk innføring i etikette og fekk høyre gode talar. Ingrid hadde herrenes tale og den var framifrå! Likeeins må eg skryte av trenartalen til Cecilie. Kort, konsis og morosam ;)

Cecilie held tale. Foto: Vidar Lund

Då me endeleg fekk danse, trur eg at eg så vidt satt nedpå resten av kvelden. Det var så kjekt! Bandet spela, folk dansa og glisa som tilbakeståande sjimpansar. For eit vakkert bilete. Treng eg seie meir?

Eg og Daniel dansar. Sjå den fine kjolen!

Både salsa og swing hadde show for kvelden, og salsaen var fyrst ute. Dei hadde ein knallbra rueda som var særs underhaldande. Så var det oss, då. Ein kan trygt seie at me ikkje hadde roen på det som skulle skje, men moro var det! Me kosa oss og gjorde det ganske bra, faktisk. Det er så utruleg kjekt å få respons på publikum at me girar oss heilt opp og vert gode. Eller, me føler me vert det i alle fall, og det er jo det som er viktig for at det skal sjå ut som om me kosar oss :) Kanon!

Swingshow. Her frå swingruedaen. Kanongøy!

Ja, no er det eit år til neste gong, og eg gler meg allereie! Kveldar som dette går så altfor fort. Prinsesser i ballkjolar, nye folk, gentlemen, god mat, gode vener og mykje dans. Me har det så bra. Takk for ein fantastisk kveld.

Håret mitt sto framleis rett opp etter at eg hadde teke ut alle spennene :)

Lesestoff

Det regnar i dag. Difor har eg funne meg eit tema det passar å irritere seg over i innevèr. Det har seg nemlig slik at det jobbar mange sosiale konsulentar på kulturhuset på Bømlo. Nettopp. Sosial konsulentar og ikkje sosialkonsulentar. Eg vert opprørt og ein smule irritabel når eg ser slikt. Og HALLO! I eit kommunalt bygg! Det neste eg får er vel eit skilt det står "rein haldar" på. Det er rett og slett grysjeleg! (Ja, det er faktisk eit ord som skildrar både seg sjølv og slike evneveike orddelingsfeil opp og ned tusen gongar.)

Eg må nemne eit uttrykk òg: "ein heil del." Kva er så ein heil del? Ein heil del problem. I alle dagar. Ein heil del, ein god del og kvasomhelst del: det er for søren ikkje brøk me snakkar om. Eit tåpeleg uttrykk som er hjarteleg omfamna av Bømlo-nytt. Usj. Og medan eg pratar om Bømlo-nytt, så må eg le høgt og rått: det er greit at det er agurktid, men å bruke ei heil side i avisa på å skrive om at julenissen er observert sovande i kjellaren på Amfisenteret på Stord er jo rett og slett latterleg! Sitat:

"(...) Under ein tur på Amfisenteret på Leirvik kjem underteikna tilfeldigvis forbi ein kjendis som ligg og slumrar i kjellaren. Det er sjølvaste Julenissen som ligg i djup søvn i ein diger kasse med julepynt. Oppi kassa sit også alven, den vesle hjelparen til Julenissen. Etter travle tider med utdeling av presangar og snop i desember, og ein vår med førebuingar til jul, ser det ut til at Julenissen har teke turen frå Nordpolen til Stord for å få litt fred frå alt kjas og mas. Ein litt motvillig alv fortel at nissen gjerne tek seg ein lang og god lur på denne tida av året, for å lade opp til ei travel førjulstid og juletid. (...)"

Jaha - to fargebilete av ein plastnisse oppå ein kasse med julepynt og ein tekst om INGENTING. Det er greit at dette er ei lokalavis, men dette er jo beyond idiotisk. Når journalisten i tillegg klarar å røpe at han har vore på handelslekkasje til Stord og skriv om ein julenisse han fann der, altså, på STORD, kan ein byrje å lure på opplegget. Har Bømlalappen ein hemmeleg agenda om å propagandere samanslåing av Bømlo og Stord til ein kommune? Er journalisten kjøpt og betalt av næringslivet på Stord for å oppmuntre til handelslekkasje over bruene? Har julerushet og kjøpepresset starta rekordtidleg i år?

Nei, eg seier som Brynjar Stautland i eit vers av Bømlasongen: "Kver onsdag og fredag føle adle seg snytt, for at di betala abbonementet på Bømlanytt. For der står jo bere da so skjedde i går, og da vett me jo frå før for rykto dei går."